Sharp R-402JS Manual do Utilizador descarregar pdf (Página 25)

podejścia do badań na pograniczu geografii i polityki od „klasycznej”

geopolityki użył pojęcia „geopolityka alternatywna”. Sięgał przy tym do

tradycji takich uczonych i myślicieli, jak Elisee Recluse i Piotr Kropotkin,

którzy widzieli w wiedzy geograficznej możliwość uwolnienia ludzkości

od dominacji i tyranii a także uważali, że zasoby ziemi powinny być

wykorzystywane dla dobra całej ludzkości, a nie tylko w interesie

niewielkiej grupy elit państwowych, alternatywna geopolityka ma być

wiedzą, która nie będzie służyła do ukazania mechanizmów władzy i

dominacji w przestrzeni

. Zamiast „geografii dominacji” Lacoste

postulował wykorzystywanie w geografii innego punktu widzenia i

innych strategii badawczych. „Geopolityka alternatywna”, czy też „nowa

geografia”, miała koncentrować się na rozumieniu problemów wolności,

nierówności społecznych, braku rozwoju społeczno-politycznego,

poczucia zagrożenia, relacji Wschód-Zachód oraz Północ-Południe, miała

także odrzucić dotychczasową europocentryczną orientację.

Lacoste odrzucając tradycję klasycznej geopolityki wyznaczanej

przez prace takich autorów jak Fryderyk Ratzel, Halford Mackinder,

Alfred Mahan, czy też Karl Haushofer, zwrócił się ku tradycji

francuskiej geografii humanistycznej wyznaczanej przez Vidala de la

Blache i Elisee’a Recluse’a. Przyjęcie w geopolityce perspektywy

geografii humanistycznej, koncentrującej się na interakcjach pomiędzy

populacjami ludzkimi a terytorium, a nie na badaniu „zmiennych

układów sił na niezmiennej przestrzeni”, spowodowało powrót do

zainteresowania człowiekiem i jego aktywnością. W geopolityce,

podobnie jak i pozostałych naukach humanistycznych, nastąpił odwrót od

determinizmu strukturalnego czy też środowiskowego, na rzecz

uwzględnienia roli podmiotów indywidualnych i zbiorowych oraz

zmniejszenia zainteresowania „twardą” problematyką struktury na rzecz

„miękkiej” problematyki systemów wartości, znaczeń, form dyskursu,

mentalności zbiorowej itp. W ramach myśli geopolitycznej zaczęło

kształtować się także podejście krytyczne, w którym przyjęto założenie,

iż opisywanie przestrzeni, a zwłaszcza jej opisanie o charakterze

geopolitycznym, nie może być działaniem neutralnym, gdyż świat jest

światem społecznym a opisywanie świata jest działaniem społecznym.

Podejście krytyczne nawiązywało do poststrukturalizmu przede

wszystkim przez odwołanie się do tradycji prac Jacques’a Derridy i

Michael’a Foucault’a. Przedmiotem badań stały się głownie problemy

wiedzy i dyskursy dotyczącego geograficznych aspektów stosunków

Alternative geopolitics, (w:) Dictionary of Alternatives, ed. M. Parker, V. Fournier, P.

Reedy, Londyn 2007, s. 3.

1 2 ... 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 ... 271 272

Sem comentários

Sharp R-402JS Manual do Utilizador Página 25